english


faniMani


Większość ? mniejszość, my ? oni, swoi ? obcy - Wiele kultur ? wielu ludzi
Spis treści
Większość ? mniejszość, my ? oni, swoi ? obcy
Mniejszości narodowe i etniczne
Uchodźcy z różnych stron świata
Cudzoziemcy - chcą tu być
Polacy wobec obcokrajowców
W poszukiwaniu pracy i godnego życia
Wiele kultur ? wielu ludzi
Wszystkie strony

Wiele kultur ? wielu ludzi

Jedną z charakterystycznych cech współczesnego świata jest wielokulturowość. Społeczeństwa Europy stoją obecnie przed koniecznością pokonania narodowych granic związanych z uprzedzeniami i nacjonalizmami. W zjednoczonej Europie ? tak na Wschodzie jak i na Zachodzie - coraz częściej stawiane są pytania:

Jak wspierać ?różnorodność?, przy jednoczesnym przeciwdziałaniu nierówności?

Jak pielęgnować ?inność?, a jednocześnie dążyć do takiego poziomu integracji społecznej, który pozwoli na realizację zadań transformacji?

W jaki sposób uczyć społeczeństwa poszanowania dla własnej kultury i tradycji, w której ogromną rolę pełnią mniejszości narodowe i etniczne?

Rozwiązywanie problemów wynikających z postawionych pytań nastręcza w Polsce wiele trudności. Wynika to m.in. z faktu, że efektem procesów integracji europejskiej i globalizacji jest m.in. zwiększony napływ cudzoziemców, ponieważ Polska stała się atrakcyjnym docelowym miejscem osiedlania imigrantów. Natomiast wiedza o skali tego zjawiska, o korzyściach i zagrożeniach z niego wynikających dla sfery gospodarczej, społecznej, kulturowej, jest w społeczeństwie niewystarczająca.

Wielokulturowość była i będzie charakterystyczną cechą Polski. Przed II wojną światową ok. 40 % polskiego społeczeństwa stanowiły mniejszości narodowe. Historia Warszawy przypomina, że przedwojenna wielokulturowość była codziennością. Dlatego tworzenie atmosfery tolerancji jest niezbędne dla dalszego funkcjonowania społeczeństwa i jest nowym wyzwaniem dla działań edukacyjnych, informacyjnych i kulturalnych prowadzonych przez organizacje pozarządowe.

W latach 2006-2007 w warszawskich szkołach i placówkach oświatowych oraz uczelniach uczyło się kilka tysięcy obcokrajowców. Istnieje problem z ustaleniem dokładnej liczebności tej grupy, co wynika z kilku powodów, m.in.: braku precyzji w określeniu definicji i statusu niektórych grup osób, nieprecyzyjności metod i narzędzi statystycznych rejestrujących zjawisko, trudności w dotarciu do rzetelnych informacji.

Obecnie opinie Polaków o imigrantach, mniejszościach narodowych i etnicznych opierają się na stereotypach i podlegają manipulacji, a informacje na ten temat ukazujące się w mediach są powierzchowne lub zorientowane na sensacje. Wiele informacji na temat mniejszości narodowych, grup etnicznych, imigrantów i uchodźców w Polsce można znaleźć w witrynach internetowych instytucji i organizacji działających na ich rzecz. Oferta integracyjna państwa w stosunku do imigrantów powinna być wspierana przez szeroką akcję informacyjną i edukacyjną prowadzoną przez organizacje pozarządowe. Jej celem powinno być wskazywanie uwarunkowań, możliwości i dobrych tradycji budowania społeczeństwa wielokulturowego - w tym akceptacji społecznej dla mniejszości narodowych i etnicznych. Programy szkolne traktują wielokulturowość oraz problemy mniejszości zbyt powierzchownie i teoretycznie. Dlatego stowarzyszenie Pierwsza Warszawska Agenda 21 w ramach Warszawskiej Galerii Wielu Kultur prezentuje serię artykułów i not biograficznych opatrzonych ilustracjami i fotografiami, których głównym tematem jest wkład obcokrajowców, mniejszości narodowych i etnicznych w rozwój Warszawy, w jej kulturę, naukę oraz ich wpływ na historię miasta oraz uwarunkowania i problemy współczesnej imigracji w Polsce.

Naszym celem jest budowanie życzliwej atmosfery i otwartości na inne kultury wśród młodych Warszawiaków, co pozwoli eliminować uprzedzenia, stereotypy i ksenofobiczne zachowania wynikające z odrębności narodowej, rasowej, etnicznej i religijnej. Aby osiągnąć zamierzony cel niezbędne jest podnoszenie świadomości na temat roli mniejszości narodowych i etnicznych w budowaniu wielokulturowego krajobrazu Warszawy w przeszłości i obecnie.

Propagowanie tolerancji oraz rozwijanie współpracy międzykulturowej przy zachowaniu własnej tożsamości służąc procesowi integracji przynosić będzie obopólne korzyści. Służyć będzie nawiązaniu i rozwojowi dialogu międzykulturowego oraz wymianie doświadczeń dla lepszego zrozumienia przyczyn emigracji z kraju pochodzenia i problemów, jakie napotykają w kraju osiedlenia oraz do przezwyciężenia uprzedzeń Warszawiaków wobec obcych.

Więcej na ten temat w ?Przewodniku internetowym: Edukacja na rzecz tolerancji?, którego celem jest pomoc osobom i instytucjom współtworzącym politykę edukacyjną i odpowiedzialnym za działania na rzecz uczenia tolerancji w kontekście wolności religii i wyznania, w celu zapobiegania konfliktom na tle etnicznym i religijnym w szkołach oraz placówkach pozaszkolnych, na stronie: http://tolerance.research.uj.edu.pl/

Warszawska Galeria Wielu Kultur

została dofinansowana ze środków Biura Edukacji Miasta Stołecznego Warszawy.

dhmw7cxn_15gmjdf2gn_bsyrenka

Materiały źródłowe:

  1. Marian M. Drozdowski, Andrzej Zahorski, ?Historia Warszawy?, PWN, Warszawa 1972.
  2. Marian M. Drozdowski, Andrzej Zahorski, ?Historia Warszawy?, Agencja Wydawnicza ?Egros?, Warszawa 1997.
  3. Aleksander Gieysztor, Stanisław Herbst, Stanisław Lorerentz, Władysław Tomkiewicz, Jan Zachwatowicz, ?Zamek Królewski w Warszawie?, PWN, Warszawa 1972.
  4. Jerzy Lileyko, ?Warszawa Trakt Królewski?, KAW, Warszawa 1979.
  5. Andrzej Zahorski (red.), ?Warszawa w wieku Oświecenia?, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1986.
  6. Karol Mórawski, ?Warszawa - dzieje miasta?, Ksiązka i Wiedza, Warszawa 2003.
  7. Jerzy Kasprzycki, ?Korzenie miasta, Warszawskie pożegnania ? tom I - III?, VEDA, Warszawa 1996.
  8. Tadeusz Władysław Świątek, ?Rody warszawskie?, VEDA, Warszawa 2007.

Internet:



Poprawiony: 19 października 2010
 
© Zabi