english


faniMani


 

Szanowni Państwo,

Pierwsza Warszawska Agenda21 zaprasza do wzięcia udziału w cyklu seminaryjno-warsztatowym pod nazwą WSPÓLNA PRZESTRZEŃ ? wzmocnienie udziału społecznego w procedurach planistycznych. WSPÓLNA PRZESTRZEŃ jest projektem edukacyjnym, skierowanym do przedstawicieli organizacji pozarządowych, liderów i przedstawicieli grup zaangażowanych w różne działania na poziomie lokalnym (gminy, dzielnicy czy osiedla), którzy chcieliby poznać możliwości jakie dają procedury udziału społecznego w procesie planowania przestrzennego i będą wykorzystać tę wiedzę w praktyce.

Dlaczego udział mieszkańców w planowaniu przestrzennym jest tak ważny?

Planowanie przestrzenne jest pierwszym bardzo istotnym etapem długiego procesu zmian zachodzących w naszej najbliższej okolicy, których efektem mogą być nowe inwestycje powstające tuż obok jak grzyby po deszczu. Niewiele jest jednak osób, które zdają sobie sprawę z tego, że rodzaj obiektów jakie powstaną w sąsiedztwie oraz ich wygląd i funkcje zależą od ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Niewiele osób ma świadomość, że tylko biorąc udział w sporządzaniu tego dokumentu mogą wpływać na rodzaj, charakter i przeznaczenie nowej zabudowy, na przebieg dróg, rozmieszczenie terenów zieleni i placów zabaw, na ilość żłobków, przedszkoli, szkół i placówek kultury w ich dzielnicy. Większość mieszkańców nie zdaje sobie sprawy, że plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego, czyli w momencie uchwalenia go przez radę gminy staje się zbiorem przepisów regulujących przeznaczenie oraz warunki zagospodarowania i zabudowy terenów objętych planem oraz je4st podstawą do wydawania pozwoleń na budowę.

Przestrzeń jest dobrem wspólnym, a sposób jej zagospodarowania wpływa na jakość życia wspólnot terytorialnych. Dlatego przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zapewniły obywatelom udział w tym procesie oraz możliwość kontroli społecznej, której zakres i forma zostały określone w ustawie.

Projekt WSPÓLNA PRZESTRZEŃ pokazuje jak korzystać z przysługujących każdemu mieszkańcowi praw do udziału w planowaniu przestrzennym.

Z wieloletnich obserwacji przedstawicieli różnych grup biorących udział w procesach planistycznych ? m.in. przedstawicieli administracji i władz samorządowych, inwestorów, urbanistów, a także mieszkańców i przedstawicieli organizacji społecznych ? wynika, że samorządność oparta na współpracy i dialogu wszystkich partnerów tego procesu jest w słabej kondycji. Wynika to m.in. z faktu, że mieszkańcy niechętnie angażują się w pracę nad studium czy planem miejscowym, bo procedura planistyczna jest długotrwała, ustalenia projektu planu (studium) i jego rysunek są niezrozumiałe dla nieprzygotowanego odbiorcy, a rzetelna analiza dokumentacji opracowanej w procesie powstawania planu (studium) wymaga wiele czasu i znajomości wielu zagadnień.

Czym jest partycypacja społeczna w planowaniu przestrzennym?

Partycypacja społeczna polega na udziale obywateli w decydowaniu o sprawach społeczności, której są członkami oraz w zarządzaniu nimi. Partycypacja społeczna w planowaniu przestrzennym definiowana jest jako proces, w którym biorące udział w nim strony współdziałają w przygotowaniu planów, realizacji określonej polityki przestrzennej i podejmowaniu decyzji dotyczących tych kwestii. Cechą charakterystyczną partycypacji jest aktywny udział i współdziałania wszystkich partnerów biorących udział w tym procesie.Dlatego świadome i aktywne uczestnictwo obywateli w procesie planowania przestrzennego jest sprawą niezmiernie istotną, gdyż pozwala na prezentowanie opinii i preferencji mieszkańców w sprawach tak ważnych jak przeznaczenie terenów pod różne funkcje oraz sposoby zagospodarowania najbliższej okolicy. Prawo do udziału każdego zainteresowanego w tworzeniu dokumentów planistycznych ? takich jak studia gminne czy miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego, to nie tylko forma uspołecznienia procesu decyzyjnego, ale przede wszystkim obowiązek mieszkańców i ich przedstawicieli. Dzięki korzystaniu z możliwości jakie daje mieszkańcom prawo mogą oni wpływać na decyzje podejmowane przez władze gminy. A decyzje, które biorą pod uwagę racje większości mieszkańców i kierują się potrzebami społeczności, zwiększają zaufanie do władz oraz dają gwarancje mieszkańcom, że w ramach prowadzonego dialogu ich zdanie jest brane pod uwagę.

Jakie korzyści daje dialog?

Z prowadzenia dialogu wynika wiele korzyści:

- dla samorządów, gdyż poznają lepiej faktyczne potrzeby społeczności lokalnej, dlatego mogą je zdefiniować i podejmować trafniejsze, akceptowane przez społeczność lokalną decyzje;

- dla mieszkańców i organizacji pozarządowych, gdyż zyskują poczucie współdecydowania o rozwoju gminy i kontroli nad wybranymi reprezentantami władz samorządowych, poznają procedury i zasady działania organów władz lokalnych, rozwijają umiejętność współpracy i komunikowania się, uczą się kreatywności, formułowania opinii i stanowisk.

Udział wszystkich zainteresowanych stron w dialogu, podczas którego można wyrażać opinie w sprawach istotnych dla mieszkańców daje szanse na rozwiązanie wielu problemów unikając konfliktów i protestów społecznych.

Dialog między organami władzy a społecznością lokalną jest bardzo ważny, w końcu to w ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym zapisano, że władzę w gminie sprawują sami mieszkańcy bezpośrednio lub pośrednio poprzez wybranych spośród siebie przedstawicieli.

Lecz żeby podjąć skuteczny dialog z organami władzy działającymi w sferze planowania i zagospodarowania przestrzennego i włączyć się w ten proces trzeba wiedzieć jakie są jego zasady i czego on dotyczy.

Była już mowa o tym, że przestrzeń jest dobrem wspólnym, każdy powinien mieć do niej równy dostęp i jednocześnie wpływ na kształtowanie jej wokół siebie. W art. 1 ustawy z 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (upzp) mowa jest o tym, że podstawą działań planistycznych jest między innymi ład przestrzenny. Art. 2 pkt 1 tej ustawy definiuje ład przestrzenny jako takie kształtowanie przestrzeni, które tworzy harmonijną całość, uwzględniając przy tym wszelkie uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, społeczno-gospodarcze, środowiskowe, kulturowe oraz kompozycyjno-estetyczne. Mimo, iż ta definicja jest bardzo ogólna i pozwala na szeroką interpretację, to wymienione w niej uwarunkowania i wymagania, które należy uwzględnić w procesie kształtowania ładu przestrzennego dotyczą przede wszystkim mieszkańców.

Chcesz decydować - dowiedz się jak?

Zdajemy sobie sprawę z tego, że trudny język prawniczy i niezrozumiała terminologia stosowane w większości przepisów i dokumentów z zakresu planowania przestrzennego powodują trudności w prawidłowym ich rozumieniu przez przeciętnego zjadacza chleba. Zniechęca to mieszkańców do korzystania z przysługujących im praw, czyli do formułowania wniosków i uwag do projektów studium gminnego i miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz do prezentowania swoich racji podczas dyskusji publicznej.

Dlatego nasz projekt WSPÓLNA PRZESTRZEŃ ? wzmocnienie udziału społecznego w procedurach planistycznych ma za zadanie objaśnienie wielu kwestii prawnych i zawiłych procedur uczestnikom biorącym udział w części seminaryjnej i warsztatowej projektu.

Organizowany przez nas cykl seminaryjno-warsztatowy WSPÓLNA PRZESTRZEŃ ma uświadomić uczestnikom, że to od nich w dużej mierze zależy kształt ich najbliższego otoczenia. I że udział w procedurze planistycznej różnych partnerów społecznych służy współpracy i wypracowaniu wspólnych celów. Może być także okolicznością, która doprowadzi do przełamania apatii społecznej i pobudzi mieszkańców do aktywności.

Zależy nam również na tym, aby uczestnicy cyklu zdali sobie sprawę, że w całej procedurze planistycznej z udziałem społeczeństwa nie chodzi o uzyskanie opinii na temat propozycji przedstawionych przez urbanistów w projekcie studium czy planu miejscowego, ale o współuczestnictwo w budowaniu rozwiązań przyjętych w ostatecznej ich wersji, w oparciu o wspólnie zdefiniowane potrzeby i problemy oraz poprzez wspólne dochodzenie do ich rozwiązania.

Cykl seminaryjno-warsztatowy WSPÓLNA PRZESTRZEŃ to 3 całodzienne sesje złożone z części teoretycznej i praktycznej, prowadzone przez specjalistów z rożnych dziedzin związanych z przedmiotem i zakresem planowania i zagospodarowania przestrzennego. Wykłady i prezentacje nawiązywać będą również do przepisów i dokumentów regulujących inne ważne kwestie mające swoje odzwierciedlenie w ustaleniach planistycznych.

Głównym tematem zajęć będzie przedstawienie - krok po kroku - procedury planistycznej dla studium gminnego i miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze wskazaniem ścieżki dotyczącej udziału społecznego oraz omówienie na konkretnych przykładach treści tych dokumentów (ustaleń i rysunku), które stanowić mogą przedmiot składanych wniosków i uwag. Przedstawimy również na konkretnych przykładach jak przebiegał proces planistyczny z udziałem społecznym i jakie przyniósł efekty. Damy też szansę wzięcia udziału w takiej procedurze prowadzonej przez administrację samorządową wszystkim chętnym. Czyli połączymy podstawy teoretyczne z możliwością ich zastosowania w praktyce.

Sesje seminaryjno-warsztatowe odbędą się w Warszawie w 3 terminach ? od września do listopada 2013r.

 wspolnaprzestrzenseminarium

 

Szkolenie - warunki uczestnictwa




Organizator:
agenda logo Projekt dofinansowany ze środków
Programu Operacyjnego
Fundusz Inicjatyw Obywatelskich
www.pozytek.gov.pl
FIO_logo
Poprawiony: 28 sierpnia 2013
 
© Zabi